رویای با تو بودن...

شب است و ياد تو مرا پر از ترانه ميکند،

 چه کرده اي که دل تو را چنين بهانه ميکند...

و من ،‌ شب را

بگذار دستت را در دست من...

گفت فرق رويا با آرزو چيست ؟

 گفتم آرزو يک حقيقت نزديک است

 ولی رويا يک آرزوی شيرين و دست نیافتنی 

گفت من رويا هستم يا آرزو؟

گفتم رويایی که به حقيقت پيوستن

  آن يک آرزوی شيرين است ...

زندگی مثل پیانو است،

و دکمه های سفید برای شادیها ،

اما زمانی میتوان آهنگ زیبایی نواخت

که دکمه های سفید و سیاه را با هم فشار دهی ...

خوشبختي نامه اي نيست که يک روز نامه رساني زنگ در خانه ات را بزند

و آنرا به دستهاي منتظر تو بسپارد…

خوشبختي ساختن عروسکي کوچک است از يک تکه خمير نرم رنگين ،

به همين سادگي ...به خدا به همين سادگي

اما يادت باشد که جنس آن خمير بايد از عشق و ايمان باشد نه هيچ چيز ديگر...

چه فرقي مي کند...همين جا مي نشينم...

کنار همين جاده که به نمي دانم کجاي رويا مي رسد

پشت به همه ابر هايي که خيال باريدن ندارند

و رو به خواب هايي که به" آمدن" تو تعبير مي شوند...

همين جا مي مانم با همان ذکر هميشگي"دوستت دارم".

هنوز در به در کوچه هاي خاطره ام

هنوز اسم تو مانده گوشه حنجره ام

هنوز مثل نخستين نگاه عاشق تو

در انحصار غم عشق در محاصره ام...

مي شود اي دوست آيا آن نگاهت را خريد ؟

يا براي آسمان ها روي ماهت را خريد؟

من دلم لبريز از آشوب و زنگار رو غم است

مي شود آيينه وش يه لحظه آهت را خريد؟

 از تمام دنيا فقط چشمهايت را خواستم آيا آسمان سهم زيادي از دنياست ؟

اگر روزي عاشق شدي...

قصه ات را براي هيچكس بازگو نكن...

اين روزها چشم حسودان به دود اسپند عادت كرده است ...

براي چشم عاشق تو نامه پست مي کنم

غم شکستن من وتو هم تمام مي شود

تو را نمي دانم...

ولي ... اولين نگاه من به تو

نه از سر مهر بود... و نه در زير مهتاب

اما روزگار بارها و بارها نگاه ما را در هم آميخت

تا به تو بينديشم

و اين بار از سر انديشه و عشق تو را نگريستم...

اما هنوز نمي دانم؟

که ابتدا انديشيدم و سپس عاشق شدم

يا در پي عشق به فکر فرو رفتم ...

اين روزها که از همه سايه ها و آدمهاي رنگي دلم به درد آمده است…

تنها به پنجره اي که عطر آرامش تو را مي پراکند چشم دوخته ام…

انتظار...

تو نيستي که انگار هيچکس نيست ...

تو نيستي که ديگر موسيقي شنيدني نيست ...

تو نيستي که ديگر ترانه جانانه نيست...

 هيچکس مثل تو دست گرم رفاقت را نمي شناخت ...

هيچکس مثل تو جاي امن عشق را بلد نبود...

ترانه هاي من تو را تا هميشهء صدا مي گريند...

در شبان غم تنهايي خويش

عابد چشم سخنگوي توام

اي كه گفتي عشق را به هجران درمان ميكند

امشب تمام حوصله ام را

در يک کلام کوچک

در "تو" خلاصه کردم:

اي کاش مي شد

يک بار

تنها همين

يک بار

تکرار مي شدي!

تکرار...

هر چه زيباست مرا ياد تو مي اندازد

آن که بيناست مرا ياد تو مي اندازد

تو که نزديک تر از من به مني مي داني

دل که شيداست مرا ياد تو مي اندازد

هر زمان نغمه ي عشقي است که من مي شنوم

از تو گوياست ، مرا ياد تو مي اندازد

ديگران هر چه بخواهند بگويند که عشق

بي کم و کاست مرا ياد تو مي اندازد

ساعتي نيست فراموش کنم ياد تو را

غم که با ماست مرا ياد تو مي اندازد

  دونه هاي برف از آسمون فقط براي ديدن چشمات پايين ميان ،

 اما پاشونو که به زمين ميزارن فداي مهربونيهات ميشن ...  

 سلام ، هوا داره سرد ميشه ، مواظب باش کسي از سردي هوا به گرمي قلبت پناه نبره !

يک نفر دلتنگ است...

يک نفر سخت دلش بارانيست...

يک نفر در گلوي خويش بغض خيسي دارد،بغض کالي دارد....

يک نفر طرح وداع مي کشد روي گل سرخ خيال....

اگر مثل ستاره ها در آسمان هم لانه کني...

آنجا که دست هيچ نردباني حتي به نگاه تو نمي رسد...

من حاضرم براي بودن در کنارت

پرواز را بياموزم! نازنينم….

ميدانم فاصله ما زياد شده اما نميدانم تو دور شده اي يا من     تو سفر کردي يا من جا ماندم     تو تکرار کردي يا من .......     ولي کاش !!!     ولي کاش آينه اي داشتي     و ميديدي کسي در پشت منظر نگاهت هم آغوش خاک گشته     و لحظه لحظهء خاطرات بودنت را در اين فاصله ها ميگذارد تا به تو نزديک تر شود ......     کاش ميدانستي که کسي آمار قدمهايت را دارد....

به ياد داشته باش هر وقت دلتنگ شدي به آسمان نگاه كن...

كسي هست كه عاشقانه تو را مي نگرد و منتظر توست...

اشكهاي تو را پاك مي كند و دستهايت را صميمانه مي فشارد...

تو را دوست دارد فقط به خاطر خودت

به ياد داشته باش هر وقت دلتنگ شدي به آسمان نگاه كن

و اگر باور داشته باشي مي بيني ستاره ها هم با تو حرف ميزنند...

باور كن كه با او هرگز تنها نيستي هرگز ...

فقط كافي است عاشقانه به آسمان نگاه كني...

براي او مي نويسم ...